Bayram; kalplerin yeniden birbirini duymaya başladığı o muazzam heyecanlanma halidir.

Modern hayatın bitmek bilmeyen telaşında bayramlar; insanın kalbine dokunan bir hatırlayıştır, özüne ve çocukluğuna dönüştür, ötekinin kalbine yaptığı bir yolculuk ve zamana düştüğü bir es’tir.

Kaygılarla, yalnızlıkla ve hayatın zorluklarıyla baş edebilmenin en kıymetli yolu bağları güçlendirmektir. Kaygı çağında bayramlar birbirimize tutunarak iyileştiğimiz dayanışma zamanlarımızdır.

Bayram sabahlarının kendine özgü bir kokusu, kendine has bir zaman algısı vardır. Sanki zaman yavaşlar, o tanıdık telaş yerini kadim bir sükunete bırakır.

Bayram sofraları; sadece karnın doyduğu yer değildir, affedişlerin yaşandığı, umutların canlandığı, geçmiş anıların ve geleceğe dair umutların harmanlandığı, kalplerin yeniden birbirine yakınlaşarak gönül hafızasının tazelendiği ve  ruhun doyurulduğu  yerdir. 

 Bayram sofralarında paylaşılan her lokma, aidiyet duygumuzu besleyen, kalplerimizi birbirine mühürleyen, yalnızlığımızı hafifleten, ruhun yaralarına merhem olan sessiz şifa kaynağımızdır.

Unutmayın; ruh sağlığımızın temel dayanağı şefkatle bağ kurmaktır. Bayram ihmal edilmiş bağları onaran, gönülden gönüle uzayan mesafeleri şefkatle kısaltan fırsat zamanıdır.

Kalın sağlıcakla 

04.04.2026 pzehrabinici@gmail.com